شیوع اتیسم / اوتیسم

شیوع اتیسم / اوتیسم:

امروزه شیوع اتیسم / اوتیسم براساس مطالعاتی تخمین زده می شود که از سی سال پیش تا کنون انجام گرفته است و حداقل بیست و سه مطالعه در مورد آن انجام شده است.

این مطالعات معیار های تشخیصی متفاوتی را برای تشخیص افتراقی به کار برده اند و تعریف اتیسم، نوع و جمعیت نمونه ها ی مورد مطالعه نیز در طی این سالها تغییر نموده است.

روتر شیوع اتیسم / اوتیسم را یک در ۵هزار مورد گزارش نموده است و بیشتر روانپزشکان شیوع آنرا یک در دو هزار مورد می داند که در پسران ۴ و یا ۵ برابر بیشتر از دختران می باشد (دونالدسون مورگال[۱]، ۲۰۰۰).

مطالعات اخیر شیوع اتیسم / اوتیسم را حدود نه مورد در ده هزار مورد تخمین زده اند در مطالعه ای، تحقیقات راجع به اتیسم از سال۱۹۸۵ جمع بندی گردیده است و میزان شیوع اتیسم ۱۰ تا ۱۲ مورد در هر ۱۰۰۰۰ مورد تخمین زده شده است.

اختلالات اتیسم در کشورهای جهان

در سالهای اخیر نوزده مطالعه در ده کشور جهان در مورد شیوع اتیسم انجام گردیده است و میانگین شیوع اتیسم پنج مورد در هر ده هزار مورد تخمین زده شده است

این یافته ها نشان می دهند که شیوع اتیسم در حال افزایش می باشد

دلیل آن می تواند آگاهی جمعیت انسانی از اتیسم و نوع ارزیابی های انجام یافته باشد.

اختلال اتیسم و جنسیت:

اختلالات طیف اتیسم در مردان سه تا چهار برابر بیشتر از زنان مشاهده می گردد.

براساس مطالعه ای که در سال ۲۰۰۷ منتشر شده است شیوع اختلالات طیف اتیسم یک مورد در هر ۱۶۶ کودک گزارش شده است.

میزان آن در پسران چهار برابر دختران است (فوم بون[۲]، ۲۰۰۳؛ فوم بون، ۲۰۰۵).

اتیسم و نژاد

مطالعه ایی با حضور ۲۶۸۵ بیمار، شیوع ۱ در هر ۱۵۵ نفر (۷/۰) با بالاترین میزان در نیو جرسی و پایین ترین میزان در آلاباما گزارش نمود.

شیوع در سفید پوست ها بیش از سیاه پوستان و در مردان بیش از زنان گزارش شد.

تغییرات شناختی در زنان بیش از مردان بود (کوکارو[۳]، برینکلی[۴]، آبرامسون[۵] وهمکاران ۲۰۰۷).

اتیسم در ایران

مطالعه ی دیگری که توسط غنی زاده در ایران انجام گردید میزان شیوع ۹/۱ در صد گزازش شد (غنی زاده، ۲۰۰۸).

گروههای تحقیقی دیگر تفاوتی را در سیاه پوستان وسفید پوستان مشاهده نکردند.

به نظر می رسد که شیوع اتیسم نسبت به دهه های گذشته افزایش چشمگیری پیدا کرده است

دلایل متعددی را می توان برای این افزایش در نظرگرفت که عبارتند از:

الف تغییر معیار های تشخیص افتراقی

ب- افزایش آگاهی از اختلال

ج- فاکتور های خطر محیطی

د- تغییرات ژنتیکی – اجتماعی خاص[۶] (گیلبرگ[۷]، ۲۰۰۵؛ سیلبرمن[۸]، ۲۰۰۱؛ هربرت[۹]، ۲۰۰۶).

[۱]-Donaldson and Morgal

[۲] -Fombone

[۳] -Cuccaro

[۴] – Brinkley

[۵] – Abramson et al

[۶]-Specific genetic – social changes

[۷]-Gillberg

[۸]-Silberman

[۹]-Herbert

شيوع اتيسم / اوتیسم
5٫0
درحال ارسال
امتیاز کاربر 5 (1 رای)
امتیاز نظرات 0 (0 امتیاز دهی)