اختلال دست نویسی

اختلال دست نویسی

یکی از مشکلهای شایع در مدارس  اختلال دست نویسی  است.

این دانش آموزان با وجود تذکرهای مکرر آموزگار نمی توانند

خوانا و یکنواخت بنویسند،

حروف را به خوبی شکل نمی دهند،

حروف را روی خط نمی نویسند،

اندازه حروف را نسبت به هم رعایت نمی کنند،

 حروف را بسیار فشرده می نویسند

 فاصله گذاری بین کلمه ها بسیار ناهماهنگ است

 نمیتوان تشخیص داد در کجا یک کلمه تمام می شود

  کجا کلمه بعدی شروع می شود.

نتیجه ای که حاصل می شود

این است که نوشته آنها را اغلب یا به سختی میتوان خواند و یا غیرقابل خواندن است حتی اگر متن آنها غلط املایی نداشته باشد.

برای اختلال دست نویسی کودکان

نیاز به رویکردهای درمانی خاصی است به همین جهت این دانش آموزان اغلب برای درمان ارجاع داده می شوند.

بین دو واژه نوشتن و دست نویسی  تفاوت وجود دارد

نوشتن

به این معنی که وقتی صحبت از نوشتن می شود منظور مضمون و محتوای نوشته است ؛ مثل انشاء و بنابر این بیشتر به مسایل شناختی توجه میشود.

دست نویسی

ولی زمانی که از واژه دست نویسی استفاده میشود منظور ویژگی های صوری نوشتار، شامل خوانایی و سرعت نوشته است و به عوامل محتوایی متن توجهی نمی شود.

گروهی از دانش آموزان از اختلال در حرکتهای نوشتاری  در رنج هستند و والدین آنها در این زمینه غافلگیر می شوند.

در دوره پیش دبستان که نیازی به انجام حرکتهای دقیق و یا سرعت داشتن در تکلیفهای نوشتنی نیست،

مشکل عمدهای برای این کودکان به وجود نمی آید،

اما به مرور که تکلیفهای نوشتنی پیچیده تر میشود و انجام تکلیفها نیاز به تلاش بیشتری از جانب دانش آموز دارد (اوایل کلاس اول)

در تکلیفهایی مثل نوشتن از روی تخته سیاه، کشیدن خطوط و پر رنگ کردن برگه ها از همسالان عقب میافتند.

این کودکان اغلب به سؤال های شفاهی به خوبی پاسخ میدهند و خوب صحبت میکنند، اما وقتی مجبور به نوشتن می شوند، بی انگیزه و بی توجه شده و حتی گاهی با این کار مخالفت می کنند

برچسب ها