اولین جزئی از درمان که والدین یاد میگیرند انجام دهند استفاده از SR است .

این مقیاس ۱۰ نقطه ای است

یعنی فرد لکنت ندارد

۹ یعنی لکنت بسیار شدید است.

قدم بعدی آموزش درمان است.

اولین کار ایجاد موقعیتی است که کودک در آن اکثرا روان باشد.

معمولا جمله های کوتاهی که از نظر زبانی ساده هستند این موقعیت را دارند.

اوایل باید حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه والدین روزانه درمان ساختاریافته را انجام دهند.

بهترین زمان برای درمان هر روز زمانی است که کودک برای همکاری مشتاق باشد.

زمانی که او خسته است باید از درمان اجتناب کرد.

پس بهترین زمان معمولا صبح یا ابتدای عصر خواهد بود.

زمانی که کودک شروع به شرکت در درمان کرد.

والدین هنگام ارتباط با او احساس راحتی کردند ، SR ها اولین پاسخ به درمان را نشان می دهند.

معمولا اولین نشانه یک کاهش کلی در شدت است که در ۴ هفته اول قابل مشاهده است.

وقتی این کاهش مشاهده شد ، والدین را تشویق می کنیم باز خرود های کلامی را وارد موقعیت های ساختار یافته روزانه کنند.

مکالمات ساختاریافته نباید بیشتر از ۱۰ تا ۱۵ دقیقه در روز  طول بکشد.

اندازه گیری های استفاده شده در درمان :

SS% در یک متن ۳۰۰ هجایی یا در نمونه گفتار ۱۰ دقیقه ای از کودک _ SR یا مقیاس ۱۰ نقطه ای

SS% را در ابتدای شروع جلسه ی درمانی می گیریم .

SS% به درمانگر کمک می کند کودک را هفته به هفته کنترل کند و تغییرات لکنت را نشان می دهد.

اگر به خاطر امتناع کودک نتوانیم SS% را بگیریم ، به SR استناد می کنیم.

امکان دارد SR والدین خیلی با SS% والدین تفاوت داشته باشد .

راه حل این است که نمونه گفتار ضبط شده را با والدین نگاه می کنیم

سپس درباره کلمات لکنت شده بحث کنیم.

در هرجلسه درمانی ، به منظور تعیین SS% ، درمانگر یا والد یا هردوی آنها کودک را وارد گفتگویی طبیعی می کنند.

در صورت عدم همکاری کودک ، حین انجام یک بازی ، گفته های کودک ضبط ویدئویی می شود.

مطالب مفید بیشتری را بخوانید
تواناییهای کودکان سه و نیم ساله با چه مشخصه هایی قابل تشخیص است؟