محمد 5 ماه قبل

رابطه والدین با کودک و همدیگر

سلام. من ۳۷ سالمه و همسرم ۳۰ سالشه.

دخترمون هم ۳ سالش هست.

از همون اوایل ارتباط خوبی با من نداشت و هر چی بیشتر گذشت بدتر شد.

یه روزایی خیلی با هم خوبیم و حسابی بازی میکنیم و خوش میگذرونیم

ولی اکثر روزها مثلا وقتی میخوایم بریم بیرون

بهش میگم بیا با هم بریم پایین تا مامان بیاد ولی میگه نه میخواهم با مامان بیام.

چند وقت پیش خونه پدرخانم بودیم

که من رفتم کنار همسرم نشستم و دستم رو دور گردنش انداختم.

همون موقع رفته بود پیش مادرخانومم که چرا بابا پیش مامان نشسته، من دوست ندارم.

تو خونه هم همینجوریه و اکثر وقتا سعی میکنه من رو از مادرش دور کنه.

اگر من دعواش کنم یا چیزی بگم که ناراحت بشه.

با من قهر میکنه و میره پیش مادرش.

تا اینجای کا طبیعیه ولی اگر مادرش هم چیزی بهش بگه و ناراحت بشه باز با من قهر میکنه و میره پیش مادرش!

رابطش بشدت با خانواده خانومم خوبه.

با مادر خانومم ، پدر خانومم و مخصوصا خواهر خانومم.

چون تو دوران نوزادیش خیلی اونجا میرفت.

یوقتایی که شاید من میخواستم برم پیشش و باهاش بازی کنم اونها پیشش بودن.

البته که نمیخوام خودم رو توجیه کنم و تقصیر رو بندازم گردن اونها.

چون خودم هم یوقتایی حوصله بازی کردن رو نداشتم.

ولی فکر نمیکنم دلیلی باشه که این رفتارها رو بکنه.

دیروز داشت یه شعر میخوند ، یجاش رو اشتباه خوند.

بهش گفتم بابایی این کلمه نیست و این یکی هست،

برگشت گفت مامانم میگه اینجوریه و دوباره همونجوری خوند،

خانومم گفت آره دخترم این کلمه این هست، بعدش دخترم گفت آها و دورست خوند.

چند بار امتحان کردم که وقتی با من خیلی بد رفتار میکرد.

من یه یکی دو ساعتی بهش توجه نکردم، حتی جوابش رو هم ندادم.

وقتی نگام میکرد و بهم میخندید هم بهش نمیخندیدم.

بعد از یه مدت خودش اومد پیشم و بغلم میکرد و بوسم میکرد.

انگار کاملا متوجه هست که داره چیکار میکنه.

با من تنها نمیخواد جایی بره میگه حتما مامان هم باید باشه.

تو این یک ماه اخیر یکم شدیدتر شده این مشکل.

1 پاسخ

رابطه والدین با کودک و همدیگر

دوست عزیز .

پدر و مادر در تربیت فرزند باید با یکدیگر متحد و هم گام حرکت کنند.

زمانی که کودک به پدرش می گوید نه تو نگو مامان بگه

مادر باید بگوید بابا درست می گوید او خیلی خوب بلد است .

و زمانی که پدر کودک را دعوا می کند وکودک به قهر با ،بابا پیش مامان می رود.

مادر باید بگوید بابا راست میگه کار بدی کردی و با پدر همگام شود.

بهتر است مادر زمانی که پدر حضور ندارد از خوبی های پدر و کارهایی که انجام می دهد برای کودک خود تعریف کند.

و اینکه دلش برای پدر تنگ شده است.

و پدر هم همچنین نسبت به مادر چنین حرفهایی بزند.

کودک نباید اجازه این را داشته باشد که در حضور والدین خود حتی اگر ناراحت باشد حرف بدی را به انها نسبت بدهد.

پدر یا مادر بگویند این چه حرفیه نباید اینطوری بگی و فورا از خوبیهای پدر یا مادر بگویند.

و شما بهتر است ،سعی کنید روزانه ساعتی را برای بازی و صحبت با کودک خود اختصاص دهید.