درمان لکنت کودکان پیش دبستانی

درمان لکنت کودکان پیش دبستانی یکی از رایج ترین کارهای گفتار درمانی است بسیاری از کودکان پیش دبستانی لکنت زبان دارند. آنها ممکن است کلمات را به طور کامل یا جزئی تکرار کنند، از القابی مانند “اوه” و “امم” استفاده کنند یا در یافتن کلمه مناسب مشکل نشان دهند. اگر لکنت در مرحله ناروانی طبیعی باشد .برای بیش از 75 درصد از کودکان پیش دبستانی (کودکان بین 2 تا 6 سال) ناروانی طبیعی تنها با چندین جلسه مشاوره و گفتاردرمانی برطرف می شود.

 حدود 25 درصد از کودکان پیش دبستانی که لکنت دارند تا بزرگسالی به لکنت ادامه می دهند یا برای بازیابی گفتار روان نیاز به گفتار درمانی دارند.

علائم هشدار دهنده لکنت مداوم چیست؟

اگر والدین بهبودی را به شانس بسپارند، لکنت می‌تواند به یک مشکل جدی تبدیل شود.

 والدین / سرپرستان باید از یک گفتاردرمانگر یا آسیب شناس گفتار زبان یا  گفتار درمانی مشاوره بگیرند.

چه کودکانی به گفتار درمانی نیاز بیشتری دارند:

    کودک یکی دیگر از اعضای خانواده دارد که لکنت دارد. لکنت بعد از 3 سالگی شروع شده است. کودک بیش از 6 ماه است که لکنت دارد. بچه مذکر است. کودک دارای سایر اختلالات گفتاری/صدایی است. مهارت های زبانی آن ها برای سنشان به تعویق افتاده یا پیشرفته است. بهبودی طبیعی برای کودکی که شروع به ناروانی طبیعی کرده است نباید بیش از 6 ماه طول بکشد. بنابراین، اگر کودک شما برای مدت طولانی تری لکنت زبان داشته است، باید فورا با یک SLP یا گفتار درمانگر مشورت کنید.

درمان لکنت کودکان

دوره و روش لکنت درمانی بسته به سن فردی که لکنت دارد می تواند متفاوت باشد. با این حال، برای کودکان پیش دبستانی، گفتار درمانگران و آسیب شناسان گفتار زبان  از چند برنامه آزمایش شده استفاده می کنند.

رویکردهای غیر مستقیم برای درمان لکنت در کودکان پیش دبستانی

رویکردهای غیرمستقیم شامل اصلاح محیط کودک است. این روش از تعامل مستقیم با کودک جلوگیری می کند.

درمان غیرمستقیم برای کودکانی که از لکنت خود بی خبرند و یا به دلیل اختلالات گفتاری خود هیچ گونه عکس العملی نشان نمی دهند توصیه می شود. درمان غیرمستقیم بر آموزش پیچیدگی‌های لکنت و درمان به والدین/مراقبان تمرکز دارد.

روش‌های غیرمستقیم درمان لکنت، شرم، ترس، زبان و احساسات کودکان را در طول تعاملات روزانه هدف قرار می‌دهد. همچنین الگوهای گفتاری والدین را هدف قرار می دهد و هدف آن کاهش نرخ صحبت کردن کودک است. بسیاری از گفتار درمانگران رویکرد غیرمستقیم را ترجیح می دهند زیرا فشار کمتری بر کودک وارد می کند.

رویکردهای مستقیم برای درمان لکنت در کودکان پیش دبستانی

رویکردهای مستقیم رفتارهای گفتاری کودک پیش دبستانی را هدف قرار می دهد.

 این امر به ویژه زمانی مؤثر است که کودک از لکنت خود آگاه باشد و از ناروانی گفتار خود ناراضی باشد.

زمانی که کودکان رفتارهای ثانویه لکنت زبان مانند پلک زدن سریع، لرزش لب ها یا تکان دادن سر را از خود نشان می دهند، گفتاردرمانگران رویکردهای مستقیم را انتخاب می کنند.

یک گفتار درمان یا یکی از والدین می تواند درمان مستقیمی برای لکنت داشته باشد.

برخی از رویکردهای مستقیم عبارتند از مدل سازی کاهش نرخ صحبت کردن، اجازه دادن به کودک پیش دبستانی برای پایان صحبت بدون وقفه، نوبت گرفتن در حین صحبت کردن، افزایش مکث در حین صحبت کردن، و تنفس آرام.

برخی از محبوب‌ترین روش‌های درمان مستقیم شامل برنامه لیدکامب و افزایش تدریجی طول پیچیدگی بیان GILCU))  است.

با این حال، باید به یاد داشته باشید که روش‌های مستقیم مانند روشهای فوق در صورتی که مراجع بالای 5 سال سن داشته باشد، کارایی خود را از دست می‌دهند.

درمان خانواده محور و مشاوره مراجع

مداخله والدین برای درمان لکنت کودکان پیش دبستانی ارجحیت دارد.

دو جزء اصلی مداخله والدین عبارتند از:

    احساسات آنها در مورد لکنت، کودکی که لکنت دارد و خودشان.

    رفتار والدین با کودک در زمان لکنت و عدم لکنت.

مهم است که در طول درمان خانواده محور، والدین از کودک انتقاد نکنند، او را سرزنش نکنند یا از او بخواهند که به طور مکرر سرعت خود را کاهش دهد.

چارلز ون ریپر همچنین پیشنهاد کرد که کاهش فشار، تعداد وقفه ها، میزان بالای گفتار، تنبیه برای موارد لکنت زبان و تکمیل گفتار کودک می تواند به روانی کودک کمک کند.

طبق درمان خانواده محور، والدین باید در مورد اختلالات گفتاری بیاموزند.

آنها باید در مورد آنچه که می توانند در گفتار و ارتباطات روان کودک کمک کنند، دانش جمع آوری کنند.

این درمان معمولاً شامل راهبردهایی است که به والدین کمک می کند تا اضطراب خود را نسبت به لکنت کاهش دهند و الگوهای گفتاری خود را اصلاح کنند.

مشاوره جنبه جدایی ناپذیر درمان لکنت برای کودکان پیش دبستانی است.

می تواند به والدین و کودکان کمک کند.

 مشاوره روانشناختی می تواند به همه افراد درگیر در پویایی کمک کند تا تنظیمات عاطفی خود را انجام دهند.

مشاوره با کودکان خردسال می تواند چالش برانگیز باشد.

 این وظیفه SLP است که به روایت آنها گوش دهد تا اضطراب، ترس و تنش کودک را درک کند.

هدف از مشاوره ارائه شده توسط SLP یا گفتار درمانگر این است که اطمینان حاصل شود که به یک ویژگی داخلی تبدیل نمی شود.

مشاوره برای والدین باید تنظیمات عاطفی لازم برای ترس، اضطراب، گناه، افسردگی یا انزوا را که ممکن است به دلیل رفتارهای اصلی و ثانویه کودک احساس کنند، هدف قرار دهد.

گروه های حمایتی برای لکنت زبان

گروه‌های حمایتی برای لکنت در کمک به والدین کودکانی که لکنت دارند بسیار مفید هستند.

ارتباط با افرادی که موقعیت ها و احساسات مشابهی را تجربه می کنند می تواند به والدین کمک کند تا دیدگاه های جدیدی در مورد لکنت درمانی و لکنت درمانی به دست آورند.

اعضای گروه‌های حمایتی ممکن است اطلاعاتی در مورد برنامه‌های درمانی پیشرفته لکنت کسب کنند.

آنها ممکن است ادبیات جدیدی در مورد علل، اثرات و درمان لکنت پیدا کنند.

برنامه لید کامب Lidcombe

برنامه لید کامب  Lidcombe یک برنامه اصلاح رفتار توسط والدین است که برای کودکان نوپا و خردسالان بسیار موثر است.

گفتار درمان هنگام ارائه درمان لکنت به کودک، والدین (والدین) را آموزش و راهنمایی می کند.

والدین باید یاد بگیرند که چگونه شدت لکنت کودک خود را در محیط روزمره اندازه گیری کنند.

برنامه لید کامب  لکنت در کودکان پیش دبستانی – درک گزینه های درمانی

والدین در طی ملاقات هفتگی خود با گفتاردرمان می آموزند که چگونه درمان لکنت را به فرزندان خود ارائه دهند.

این یک روش درمانی غیرمستقیم است، بنابراین والدین باید نحوه ارائه بازخورد را بیاموزند.

این برنامه دو مرحله دارد –

    مرحله 1 – والدین درمان را انجام می دهند و هفته ای یک بار با گفتار درمان چک می کنند. این مرحله تا زمانی ادامه می یابد که لکنت از بین برود یا به سطح ناچیز برسد.

    مرحله 2 – این مرحله تماماً در مورد حفظ روانی کودک است. می تواند حدود یک سال یا بیشتر دوام بیاورد.

 در این مدت بازدیدهای کلینیک والدین یا والدین به ندرت انجام می شود و دفعات بازخورد نیز کمیاب می شود.

 از آنجایی که لکنت ممکن است دوباره ظاهر شود، نگهداری بخش مهمی از برنامه لیدکامب است.

اکثر گفتار درمان ها در سراسر جهان برنامه لیدکامب را برای کودکانی که لکنت دارند توصیه می کنند زیرا این برنامه غیر مزاحم است.

کودک می تواند در حالی که در یک محیط بدون استرس و آشنا باقی می ماند، تحت درمان قرار گیرد.

برنامه تسلط مونتری

برنامه تسلط مونتری برای کودکان پیش دبستانی و مدرسه ای هدف قرار گرفته است.

 به گفته دالتون، ترکیب این برنامه با سیستم اقتصاد رمزی می تواند برای پیشرفت کودک مفید باشد.

MFP دو مسیر جایگزین برای روانی ارائه می دهد

 – افزایش تدریجی طول و پیچیدگی گفته ها (GILCU)  و بازخورد شنیداری تاخیری (DAF).

DAF برای کودکان بزرگتر موثرتر است.

GILCU به اصول شرطی سازی عامل بستگی دارد و برای بچه های کوچکتر موثرتر است.

برنامه قوانین تسلط

برنامه قوانین تسلط به کودکان پیش دبستانی و مدرسه ای کمک کرده است.

دارای 10 قانون روانی است.

این دارای 3 مجموعه قانون است – جهانی، اولیه و ثانویه.

 CWS از قوانین جهانی پیروی می کند.

سرعت آهسته گفتار، گفتار یک کلمه ای کوتاه گویی مراحل آن است.

 هدف این قوانین کاهش اضطراب، تکرارها و طولانی شدن زمان است.

قوانین اولیه فقط در صورتی اجرا می شوند که کودک در حین صحبت کردن مشکل حنجره داشته باشد.

قوانین ثانویه زمانی وارد عمل می شوند که رفتارهای لکنت ثانویه در کودکان وجود داشته باشد.

برنامه جامع لکنت برای کودکان در سنین مدرسه

برنامه جامع لکنت برای کودکان در سن مدرسه CSP-SC)) چهار هدف اصلی دارد:

    اهداف مرتبط با گفتار

    هدفهای خود مدیریتی

    اهداف نگرشی- عاطفی

    اهداف زیست محیطی

هدف CSP-SC ادغام خانواده و فرزندان برای افزایش مهارت های روانی، رسیدگی به احساسات و نگرش های مرتبط با لکنت است.

گفتار درمان مهارت‌های افزایش تسلط را در محیط‌های مختلف با نرخ عادی صحبت کردن آموزش می‌دهد.

گفتار درمان همچنین مهارت هایی را برای مدیریت لکنت باقی مانده و بهبود مهارت های ارتباطی آموزش می دهد.

درمان لکنت سینرژیک

مدل لکنت درمانی هم افزایی SST))  توسط بلوم و کوپرمن در سال 1999 برای CWS ایجاد شد.

عوامل فیزیولوژیکی، نگرش ها، احساسات و محیط ارتباطی کودکان لکنت زبان را در نظر می گیرد.

مدل مداخله SST بر اهمیت آموزش نحوه عملکرد مکانیک تولید گفتار عادی تمرکز دارد.

 هدف آن آموزش مکانیک صداسازی، تنفس و بیان با استفاده از وسایل بصری در طول درمان به همه مراجعان است.

سپس گفتار درمان ها یا گفتاردرمانگران از فعالیت های مختلفی برای کمک به CWS برای افزایش آگاهی خود در مورد ناروانی گفتار خود استفاده می کنند. در چهار فاز کار می کند –

    مرحله شناسایی

اصلاح و استقرار

    مرحله تثبیت

    مرحله انتقال و نگهداری

روش ابداع شده توسط کوپرمن و بلوم سه حوزه اصلی را شامل می شود – عزت نفس، قاطعیت، و منبع کنترل. حوزه نهایی، جنبه محیطی ناروانی گفتار است.

کدام درمان لکنت زبان برای کودکان پیش دبستانی ایده آل است؟

برای کودکان 6 سال یا کمتر، روش‌های غیرمستقیم درمان لکنت مؤثرتر به نظر می‌رسد. رویکردهایی که بلافاصله پس از بروز لکنت به آن می پردازند، می توانند لکنت را در محیط های طبیعی کاهش دهند.

تا به امروز، برنامه لیدکامب بیشترین بازخورد مثبت را برای درمان لکنت در کودکان پیش دبستانی دارد.

همچنین کودکان پس از تکمیل برنامه لیدکامب هوش هیجانی و پیشرفت روانی بهبود یافته ای نشان می دهند.

درمان غیرمستقیم لکنت که توسط والدین یا مراقب ارائه می شود ممکن است به کودکانی که لکنت دارند کمک کند.

  این می تواند کارایی گفتار، مهارت های ارتباطی و رفاه عاطفی کودک را بهبود بخشد.

ارائه مشاوره روانشناسی یا آموزش مهارت های روانی به طور مستقیم به کودک نوپا یا پیش دبستانی ممکن است دشوار یا غیرممکن باشد.

 از این رو، گفتاردرمانگران روش‌های غیرمستقیم را به دلیل عود کم لکنت و موارد بالای بهبودی، بر روش‌های مستقیم ترجیح می‌دهند.

برچسب ها
لکنت